Ölüleri bile yakmak yasaklanmış. Diri diri yakılanların hesabını niye kimse sormuyor? Vicdanın zaman aşımı olmaz. Dindar maskesi altında bu insaları yakanlara söylüyorum emin olun sizin yanacağınız ateş daha sıcak olacak…

romantikodun:

Ben bilmiyordum , şahsen ilk defa Facebook’ta Mustafa Kemal ATATÜRK sayfasında gördüm ve paylaşma gereği duydum.
 

Çin’de ki okullarda tarih kitabında ‘ATATÜRK’ okutuluyor.
Çin’de okutulan bütün tarih kitaplarında
ATATÜRK yer almaktadır.
Bunun nedeni:
Mustafa Kemal ATATÜRK’ün
Antiemperyalist özelliğidir…

Atatürk emperyalisttir diyenlere… 

SONSUZA DEK KEMALİZM.

Hayatta her zaman kazanamayabilirsin ama kaybetmekle her zaman karşı karşıyasındır. Aslında olağan olan budur. Hayat çelişkili şıklardan doğruyu bulmamızı ister. Yanlışlar ise basittir onca şıkkın arasında bize daha cazip gelebilir. Tıpkı bir sorunun çözümündeki,yanlış bulduğumuz tüm sonuçların seçeneklerde olması gibi. Biz doğru diye seviniriz ya… Aslında sıradan olandır yanlışları yapmak. İnsanoğlu çetrefilli doğruları bulmak ister hep sıradan ve güzel bir yarın için. Ve yaşamakta böyle bir aforizmadır; Alman felsefecilerin kitaplarında kafa karıştıran. Her solukta damarlarımızdaki kanla yoğunluğumuza karışan. Aslında çok eşlilik konusunda kelime anlamı bulamayan ama anlatıldıkça uzayan bir…

Uzun,yaz günü kavuruculuğunda,üstünden akıp giden şeritleriyle oluşan asfalt tekrarları. Çizgi filmlerdeki gibi kimi zaman üstünde uçuşan diken topları kimi zaman insanlarla gölet olmuş, çakıllar bütünü. Yollar ayırır mı,kavuşturur mu hiç cevaplayamadım. Bazen yakar. Bazen bir ölüm sessizliğinde susar günlerce. Bazen  bekler hem de çok bekler birilerinin gelip neşeleriyle üstünden geçmelerini. Bazen bir düşersin üstün başın kan içinde ağız dolusu söversin. Bazen sevdiğine gidersin diğer sevdiklerin yolun başında senin kayboluşunu izlerken… Sahi yol kavuşturmak için midir ayırmak için mi?

Buraların; dolmuşçu kamyoncu ağabeyleri,şoför Nebahat Ablaları vardır. Nedense hepsi çok dertlidir. Sanki dünyanın bütün arabesk tadlarını yaşamışlardır dolmuşçu ağabeylerimiz. Liseli’leri vardır onları. Canısı yazan köşe başları,onu her okuyuştaki dertlenişleri ve damar müzikle hayata serzenişleri. Kamyon süren iri yapılı,pos bıyıklı bazen atletli bazen gömlekli,göbeği kemerinin kalıbını değiştiren tok sesli amcalarımızı da dertsiz görmezsiniz. Çoluk çocuk resimleri her bir köşeyi kaplar,hasretlik sarmıştır dört yanını. Yollar dert sahibi mi yapar yoksa adamı?

 Kimi zaman  sondan sonraki sonsuzluğa,kimi zaman pamuk ipliğindeki hayata,kimi zaman uzak bir adım,ötedekine, kimi zamanda o’na uzanan,uzayan,uzanamayan yollar…

Aslında yabancı değiliz bu döngüye,insanın hayatını özetlemek gerekirse bu yeterli olabilir sanırım. Tabi araya geçen süslemelerde var para,kadın,seks,eğlence v.s Bunlar herkeste olacak şeyler,olamayacak diye bir şey diyemezsin. Örneğin istemesekte büyüyeceğiz,istemesekte öleceğiz. Demek istediğim ölene kadar olan o kısmı o yılları standart geçirmemek. Sistem kölesi olmamak. Herkes giyiyor diye giymek eyleminde bulunmamak diyede hayatlaştırabilirim. Televizyon programları,dergiler hepsi kendi yarattığımız ve bizi köleleştirmeye çalışan ürünlerimiz. Böyle gelmiş böyle gidecek,bu kuralı kim değiştirecek ki sen mi ben mi? diye diye siniyoruz her geçen gün. Kültürümüz,dilimiz buharlaşıyor ya da yanlış giden her ne varsa kimse karşısında durmuyor.Bu gün nerede bir çarpıklık varsa düzeltmeye çalışmalı,ister anarşist ister komünist damgası yiyin. Dizlerimin üstünde yaşamaktansa ayaklarım üstünde ölmeyi tercih ederim tarifesini kullanın. En azından çalışın,çalışalım. 

 Koloni yaşamına ayak uydurmamalı. Düzenin getirdiği güneşi bırakıp ay ışığından aydınlık yontun. Sistemin aynılaştırdıklarından değilde,ayrılaştıramadıklarından olun. Siz paraya değil para size uyum sağlasın. Bizi hapseden evlerin içindeki o ürünleri kapatmayı kullanmamayı denemeli. Fazla söze ne hacet. Demem odur ki: Özbenliğinizin kölesi sisteminizin efendisi olun.